Ένα από τα σημαντικά γεγονότα στην σύγχρονη κυπριακή Ιστορία ήταν η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ενταξιακή πορεία της Κύπρου έδωσε νέες διαστάσεις στην Αμερικάνικη πολιτική.Ενώ ο αμερικανός μεσολαβητής Nelson
Ledsky μέχρι το 1992 ήταν αντίθετος στην ανάμειξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Κυπριακό και στην ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο Holbrooke στήριξε την ένταξη της Κύπρου για δύο λόγους:
(α) Για να επιβληθεί μια λύση πριν την ένταξη,
και
(β) για να συνδέσει την Κυπριακή ένταξη με αυτή της
Τουρκίας.
Δηλαδή ο Holbrooke κρατούσε την Κύπρο και την Ευρωπαϊκή Ένωση δέσμιο της τουρκικής πολιτικής.
Ευτυχώς, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έπεσε σ’ αυτήν την παγίδα παρ’όλε τις Αγγλο-αμερικανικές πιέσεις.
Ο Holbrooke ήρθε στην Κύπρο τον Μάϊο του ’98 στα πλαίσια της πολυπόθητης πρωτοβουλίας Clinton για το Κυπριακό.
Πρότεινε τα κάτωθι σημεία όπως περιλαμβάνονται στα “talking points” που ετοιμάσθηκαν για την αποστολή Holbrouke:
Την αποδοχή από την Κυπριακή Κυβέρνηση της Τουρκοκυπριακής πολιτικής οντότητας (το περίφημο “Acknowledgement”),
Την αποδοχή της νομιμότητας των πολιτικών και νομικών πράξεων του ψευδοκράτους,
Την αποδοχή ότι η Κυπριακή Κυβέρνηση δεν εκπροσωπεί τους Τουρκοκύπριους,και
Την αποδοχή ότι οι Τουρκοκύπριοι εκπροσωπούνται από νόμιμες πολιτικές Αρχές. Για τον Holbrooke η αναγνώριση του Τουρκοκυπριακού Κράτους ήταν ο τελικός στόχος προϋπόθεση για τις συνομιλίες που προωθούσε.
Ζήτησε επομένως από την Κυπριακή Κυβέρνηση ν’ αποδεχθεί την «πραγματικότητα» που δημιουργήθηκε μετά την εισβολή. Γνωρίζοντας το πολιτικό κόστος αυτής της απόφασης, ο Holbrooke πρότεινε ότι αυτό μπορούσε να γίνει μυστικά μέσω των Η.Π.Α. όπως δόθηκε παλαιότερα η Ελληνική διαβεβαίωση προς την Τουρκία ότι δεν θα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια.
Όταν οι συνομιλίες κατέληγαν σε μια συνολική λύση, ο Holbrooke πρότεινε:
Την στιγμιαία κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας,
Την στιγμιαία αναγνώριση της Τουρκοκυπριακής πολιτείας,
Και την σύναψη ενός νέου συνεταιρισμού σ’ ένα συνομοσπονδιακό πλαίσιο μεταξύ δύο ισότιμων πολιτειών.
Ο μεν Holbrooke απέτυχε στην αποστολή του,αλλά οι ιδέες του βρήκαν εύφορο έδαφος στην μεσολάβηση και επιδιαιτησία του Kofi Annan.
Το Σχέδιο Ανάν που σωστά και αποφασιστικά</span> απορρίφθηκε το 2004 ήταν αποτέλεσμα Αγγλο-αμερικανικών Σχεδίων, πιέσεων και δωροδοκιών (παραπέμπω σε Μελέτη Λογιστικού Οίκου Nathan & Associates Accounting Report).
Ο Τάσσος Παπαδόπουλος φάνηκε άξιος του όρκου που έδωσε όταν ανέλαβε την Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Μαζί με τον Κυπριακό λαό απέρριψαν ένα νέο Σχέδιο για τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, παρ’ όλες τις πιέσεις και απειλές που αντιμετώπισαν.META τους αφορισμούς και τις κατηγορίες της Washington, του Λονδίνου, ορισμένων κύκλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και δυστυχώς ορισμένων κύκλων των Αθηνών, κατά του Προέδρου Παπαδόπουλου και της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνοκυπριακού λαού για την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν, η Washington συνέχισε την προσπάθεια να μην χαθούν οι βασικές αρχές του Σχεδίου Ανάν.
Η νεκροψία του Σχεδίου Ανάν που έγινε στην Νέα Υόρκη, στην Washington και στο Λονδίνο, έδωσε νέες ιδέες για το πώς θα επιβληθεί αυτό το Σχέδιο με συμβολικές αλλαγές. Έτσι φθάσαμε στο θέατρο των συνομιλιών υπό τον Alexander Downer.
Κάτω από το φύλλο συκής της «κυπριακής λύσης» έχουμε την νεκρανάσταση του Σχεδίου Ανάν με νέες υποχωρήσεις από την Ελληνοκυπριακή πλευρά χωρίς καμμιά ανταπόκριση από την Τουρκία.
Παρ’ όλες τις λεπτομέρειες που γνωρίζουμε για τη διπλωματία του Κυπριακού ακόμα ακούγονται φωνές που αναφέρονται στις «χαμένες ευκαιρίες» για τη λύση του προβλήματος.
Κυρίες και κύριοι,
Αν υπήρξαν χαμένες ευκαιρίες, ήταν αυτές για τη διάλυσητης Κυπριακής Δημοκρατίας και όχι για μια δημοκρατική και βιώσιμη λύση.
Η πρόκληση για την Κυπριακή Δημοκρατία σήμερα, είναι αυτή που υπήρχε από την πρώτη μέρα της ανεξαρτησίας:
Τι θα κάνει η Λευκωσία να προστατεύσει την ανεξαρτησία της και την εδαφική της ακεραιότητα;
Κράτη και λαοί που σέβονται τον εαυτό τους δεν αυτοδιαλύονται για την ικανοποίηση τρίτων.
Η σημερινή πρόκληση είναι ακόμα πιο σοβαρή λόγω της απουσίας της ηγετικής φυσιογνωμίας του Τάσσου Παπαδόπουλου. Αυτή την στιγμή, η προστασία της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι στα χέρια σας!
Ο από μηχανής Θεός δεν θα σας προστατεύσει. Πριν 7 χρόνια ο Τάσσος Παπαδόπουλος είχε το θάρρος να πει το ιστορικό ΟΧΙ. Πρέπει και εσείς να ακολουθήσετε το παράδειγμα του για να σταματήσουν οι διολισθήσεις που γίνονται με την καθοδήγηση του Downer.
Η «εποικοδομητική ασάφεια» (constructive ambiguity) και η αρχή του «μη ρωτήσεις και δεν θα πω» (don’t ask don’t tell) δεν αρκούν πλέον. Η κυπριακή ηγεσία πρέπει να εξηγήσει σε
βάθος και όχι με συνθήματα, τις συνέπειες του λεγόμενου «οδυνηρού συμβιβασμού», γιατί όπως λέμε στα αγγλικά «ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες».
Οι συμβιβασμοί που έγιναν και η νεκρανάσταση του Σχεδίου Ανάνnδεν θα οδηγήσουν στην επανένωση της Κύπρου στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας.
Αντίθετα βρισκόμαστε σε μια νέα πορεία της διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας ύστερα από 50 χρόνια ανεξαρτησίας.
Ledsky μέχρι το 1992 ήταν αντίθετος στην ανάμειξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Κυπριακό και στην ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο Holbrooke στήριξε την ένταξη της Κύπρου για δύο λόγους:
(α) Για να επιβληθεί μια λύση πριν την ένταξη,
και
(β) για να συνδέσει την Κυπριακή ένταξη με αυτή της
Τουρκίας.
Δηλαδή ο Holbrooke κρατούσε την Κύπρο και την Ευρωπαϊκή Ένωση δέσμιο της τουρκικής πολιτικής.
Ευτυχώς, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έπεσε σ’ αυτήν την παγίδα παρ’όλε τις Αγγλο-αμερικανικές πιέσεις.
Ο Holbrooke ήρθε στην Κύπρο τον Μάϊο του ’98 στα πλαίσια της πολυπόθητης πρωτοβουλίας Clinton για το Κυπριακό.
Πρότεινε τα κάτωθι σημεία όπως περιλαμβάνονται στα “talking points” που ετοιμάσθηκαν για την αποστολή Holbrouke:
Την αποδοχή από την Κυπριακή Κυβέρνηση της Τουρκοκυπριακής πολιτικής οντότητας (το περίφημο “Acknowledgement”),
Την αποδοχή της νομιμότητας των πολιτικών και νομικών πράξεων του ψευδοκράτους,
Την αποδοχή ότι η Κυπριακή Κυβέρνηση δεν εκπροσωπεί τους Τουρκοκύπριους,και
Την αποδοχή ότι οι Τουρκοκύπριοι εκπροσωπούνται από νόμιμες πολιτικές Αρχές. Για τον Holbrooke η αναγνώριση του Τουρκοκυπριακού Κράτους ήταν ο τελικός στόχος προϋπόθεση για τις συνομιλίες που προωθούσε.
Ζήτησε επομένως από την Κυπριακή Κυβέρνηση ν’ αποδεχθεί την «πραγματικότητα» που δημιουργήθηκε μετά την εισβολή. Γνωρίζοντας το πολιτικό κόστος αυτής της απόφασης, ο Holbrooke πρότεινε ότι αυτό μπορούσε να γίνει μυστικά μέσω των Η.Π.Α. όπως δόθηκε παλαιότερα η Ελληνική διαβεβαίωση προς την Τουρκία ότι δεν θα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια.
Όταν οι συνομιλίες κατέληγαν σε μια συνολική λύση, ο Holbrooke πρότεινε:
Την στιγμιαία κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας,
Την στιγμιαία αναγνώριση της Τουρκοκυπριακής πολιτείας,
Και την σύναψη ενός νέου συνεταιρισμού σ’ ένα συνομοσπονδιακό πλαίσιο μεταξύ δύο ισότιμων πολιτειών.
Ο μεν Holbrooke απέτυχε στην αποστολή του,αλλά οι ιδέες του βρήκαν εύφορο έδαφος στην μεσολάβηση και επιδιαιτησία του Kofi Annan.
Το Σχέδιο Ανάν που σωστά και αποφασιστικά</span> απορρίφθηκε το 2004 ήταν αποτέλεσμα Αγγλο-αμερικανικών Σχεδίων, πιέσεων και δωροδοκιών (παραπέμπω σε Μελέτη Λογιστικού Οίκου Nathan & Associates Accounting Report).
Ο Τάσσος Παπαδόπουλος φάνηκε άξιος του όρκου που έδωσε όταν ανέλαβε την Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Μαζί με τον Κυπριακό λαό απέρριψαν ένα νέο Σχέδιο για τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, παρ’ όλες τις πιέσεις και απειλές που αντιμετώπισαν.META τους αφορισμούς και τις κατηγορίες της Washington, του Λονδίνου, ορισμένων κύκλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και δυστυχώς ορισμένων κύκλων των Αθηνών, κατά του Προέδρου Παπαδόπουλου και της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνοκυπριακού λαού για την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν, η Washington συνέχισε την προσπάθεια να μην χαθούν οι βασικές αρχές του Σχεδίου Ανάν.
Η νεκροψία του Σχεδίου Ανάν που έγινε στην Νέα Υόρκη, στην Washington και στο Λονδίνο, έδωσε νέες ιδέες για το πώς θα επιβληθεί αυτό το Σχέδιο με συμβολικές αλλαγές. Έτσι φθάσαμε στο θέατρο των συνομιλιών υπό τον Alexander Downer.
Κάτω από το φύλλο συκής της «κυπριακής λύσης» έχουμε την νεκρανάσταση του Σχεδίου Ανάν με νέες υποχωρήσεις από την Ελληνοκυπριακή πλευρά χωρίς καμμιά ανταπόκριση από την Τουρκία.
Παρ’ όλες τις λεπτομέρειες που γνωρίζουμε για τη διπλωματία του Κυπριακού ακόμα ακούγονται φωνές που αναφέρονται στις «χαμένες ευκαιρίες» για τη λύση του προβλήματος.
Κυρίες και κύριοι,
Αν υπήρξαν χαμένες ευκαιρίες, ήταν αυτές για τη διάλυσητης Κυπριακής Δημοκρατίας και όχι για μια δημοκρατική και βιώσιμη λύση.
Η πρόκληση για την Κυπριακή Δημοκρατία σήμερα, είναι αυτή που υπήρχε από την πρώτη μέρα της ανεξαρτησίας:
Τι θα κάνει η Λευκωσία να προστατεύσει την ανεξαρτησία της και την εδαφική της ακεραιότητα;
Κράτη και λαοί που σέβονται τον εαυτό τους δεν αυτοδιαλύονται για την ικανοποίηση τρίτων.
Η σημερινή πρόκληση είναι ακόμα πιο σοβαρή λόγω της απουσίας της ηγετικής φυσιογνωμίας του Τάσσου Παπαδόπουλου. Αυτή την στιγμή, η προστασία της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι στα χέρια σας!
Ο από μηχανής Θεός δεν θα σας προστατεύσει. Πριν 7 χρόνια ο Τάσσος Παπαδόπουλος είχε το θάρρος να πει το ιστορικό ΟΧΙ. Πρέπει και εσείς να ακολουθήσετε το παράδειγμα του για να σταματήσουν οι διολισθήσεις που γίνονται με την καθοδήγηση του Downer.
Η «εποικοδομητική ασάφεια» (constructive ambiguity) και η αρχή του «μη ρωτήσεις και δεν θα πω» (don’t ask don’t tell) δεν αρκούν πλέον. Η κυπριακή ηγεσία πρέπει να εξηγήσει σε
βάθος και όχι με συνθήματα, τις συνέπειες του λεγόμενου «οδυνηρού συμβιβασμού», γιατί όπως λέμε στα αγγλικά «ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες».
Οι συμβιβασμοί που έγιναν και η νεκρανάσταση του Σχεδίου Ανάνnδεν θα οδηγήσουν στην επανένωση της Κύπρου στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας.
Αντίθετα βρισκόμαστε σε μια νέα πορεία της διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας ύστερα από 50 χρόνια ανεξαρτησίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου